Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Santa Barbara Guitar Orchestra στον Κήπο του Μεγάρου!



Ο Κήπος του Μεγάρου υποδέχεται το φετινό καλοκαίρι με τη Γιορτή της Μουσικής, την Τετάρτη 21 Ιουνίου, στις 20.00.
Οι πολυαναμενόμενες καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Μεγάρου στον Κήπο, την αγαπημένη μουσική όαση της πόλης, αρχίζουν την Τετάρτη 21 Ιουνίου στις 8 το βράδυ με την καθιερωμένη πλέον Γιορτή της Μουσικής (είσοδος ελεύθερη)! Μικροί και μεγάλοι θα έχουν την ευκαιρία, κάτω από το φως των αστεριών, να απολαύσουν καταξιωμένους καλλιτέχνες, παιδικά χορωδιακά σχήματα και νεανικές ορχήστρες σε ένα πρόγραμμα για όλα τα γούστα με πολυφωνικά παραδοσιακά κομμάτια από όλο τον κόσμο, μουσική δωματίου, έργα για πιάνο, θρησκευτικούς ύμνους, συνθέσεις για κιθάρα…
Στη φετινή Γιορτή της Μουσικής θα δούμε και θα ακούσουμε το σύνολο Santa Barbara Guitar Orchestra, τη Χορωδία «Μικρών Μουσικών» του Ωδείου Αθηνών, τον πιανίστα Χρήστο Μαράντο και τα μέλη της Ακαδημίας Νέων Μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.

Santa Barbara Guitar Orchestra
Η βραβευμένη Ορχήστρα Κιθαριστών του Δημοτικού Ωδείου Αγίας Βαρβάρας με τον μαέστρο της και σολίστ της κιθάρας Αλέξανδρο Παπαρίζο προτείνουν στο κοινό ένα μελωδικό ταξίδι στις μουσικές του κόσμου: από το ανδαλουσιανό παραδοσιακό τραγούδι «El Vito» και την «Χαμπανέρα» της Κάρμεν του Μπιζέ μέχρι το κοσμαγάπητο «Libertango» του Πιατσόλλα. Από το πρόγραμμά τους δεν λείπουν οι διασκευές για κιθάρα μουσικών θεμάτων από μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες όπως οι ταινίες «Δρόμοι της φωτιάς» και «Οι πειρατές της Καραϊβικής». Με τους μουσικούς της Ορχήστρας συμπράττει η μετζοσοπράνο Μαρίτα Παπαρίζου. Στο πιάνο ο Μιχάλης Τασόπουλος, στα τύμπανα ο Γιάννης Κορδής, Διονύσης Αγαλιάνος στην τρομπέτα και ο Γιάννης Γεωργιάδης στο βιολί. Συμμετέχουν οι σολίστ κιθάρας: Αχιλλέας Ακριτίδης, Σπύρος Κουκάκης και Ταξιάρχης Κούντριας. To κιθαριστικό σύνολο αποτελείται από τους: Άγγελο Πίνα, Γιάννη Καπαθανασιάδη, Χρήστο Βερτσάνη, Νικόλα, Σαμαρά, Χρήστο Ανδριανό, Μιχάλη Τσακίρογλου, Δημήτρη Τσάμπρα, Στέλιο Παναρίτη, Δημήτρη Νάτσο, Κωνσταντίνα Καραμπετσάνη, Αναστασία Σταύρου, Εύη Χουρσόγλου, Σταυρούλα Χαλκιά, Μαρία Αλτιπαρμάκη, Φωτεινή Χρυσοχοΐδη, Λάμπρο Μίχο, Διονυσία Γιαννικάκη και Μανώλη Παπαδημητρίου.

Χορωδία «Μικρών Μουσικών» Ωδείου Αθηνών
 Οι παιδικές φωνές του χορωδιακού συνόλου «Μικροί Μουσικοί» του Ωδείου Αθηνών θα αντηχήσουν τον Κήπο, τη μέρα της Γιορτής της Μουσικής, πλημμυρίζοντάς τον με μελωδίες από κοντινές και μακρινές γωνιές της Γης. Οι μικροί χορωδοί θα τραγουδήσουν αποσπάσματα από θρησκευτικά έργα, εβραϊκούς ύμνους, γαλλικά παιδικά τραγούδια, παραδοσιακά κομμάτια από την Τζαμάικα, την Αφρική, την Ελλάδα και την Αγγλία, ενώ θα παρουσιάσουν και ένα μουσικό παιχνίδι από τη Νότια Αφρική. Τoυς «Μικρούς Μουσικούς» δίδαξε η Χριστίνα Μιχαλάκη. Την καλλιτεχνική διεύθυνση του Προγράμματος «Μικροί Μουσικοί» έχει η Καλλιόπη Γερμανού. To Πρόγραμμα Υποτροφιών «Μικροί Μουσικοί» υποστηρίζεται από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση και την ALPHA BANK.

Χρήστος Μαράντος, πιάνο
 Ο πιανίστας Χρήστος Μαράντος, με αφορμή την συμπλήρωση 200 χρόνων από την ίδρυση του Πανεπιστημίου Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Βιέννης, του οποίου είναι απόφοιτος, γιορτάζει τη σημαντική αυτή επέτειο με μια συναυλία αφιερωμένη στον Μπετόβεν και τον Λιστ αλλά και στον Χέρμπερτ Λάουερμαν, γνωστό αυστριακό συνθέτη και καθηγητή στο φημισμένο πανεπιστήμιο. Θα ακουστούν το πρώτο μέρος της σονάτας Hammerklavier του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (άρχισε να γράφεται 1817, έτος ίδρυσης του Πανεπιστημίου Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Βιέννης) και το δεξιοτεχνικό Liebestraum [Όνειρο αγάπης] του Φραντς Λιστ. Ο Χρήστος Μαράντος θα ερμηνεύσει επίσης ένα σύντομο απόσπασμα από το έργο «Askese» (2017), το οποίο συνέθεσε φέτος ο Λάουερμαν για το Αφιέρωμα στον Νίκο Καζαντζάκη που θα πραγματοποιηθεί στη Βιέννη τον ερχόμενο Οκτώβριο. Η συναυλία τελεί υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Αυστρίας.

Ακαδημία Νέων Μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών
Η αυλαία της Γιορτής της Μουσικής θα κλείσει με την Ακαδημία Νέων Μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, ενός πολλά υποσχόμενου προγράμματος επαγγελματικής κατάρτισης μουσικών που, με τη γενναιόδωρη υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, δίνει, μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα σε εκκολαπτόμενους μουσικούς να συνεργάζονται ισότιμα με τους επαγγελματίες συναδέλφους τους, προσφέροντάς τους νεανική ζωντάνια και εισπράττοντας σε ανταπόδοση τη γνώση και την πείρα τους. Στη συναυλία αυτή στον Κήπο οι νεαροί καλλιτέχνες της Ακαδημίας, υπό την καθοδήγηση –αλλά και με τη σύμπραξη– κορυφαίων μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, θα ερμηνεύσουν ένα από τα ομορφότερα έργα του ρωσικού Ρομαντισμού, τη Σερενάτα για έγχορδα σε ντο μείζονα, έργο 48 του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι.
Read More »

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Mε αφορμή την υπόδειξη ενός ξένου….

.αξίζει να ξεναγηθούμε στην Πνύκα, από όπου για «τεχνικούς λόγους» δεν κατάφερε να μιλήσει.
Εδώ συναθροιζόμενοι οι Αθηναίοι επινόησαν και καταξίωσαν την έννοια του πολίτη. Η δημοκρατία δεν ήταν χίμαιρα. «Ό,τι εν τω δήμω δοκεί άριστον είναι», «Ό,τι αποφασίζει ο δήμος είναι άριστο».
Είχε απόλυτη κυριαρχία, ως αξίωμα, το ΕΜΕΙΣ, στα χέρια ενός καλά οργανωμένου λαού σπουδαγμένου με την πολιτική αρετή, μέσα από την «υποχρεωτική» συμμετοχή στα κοινά, με επίγνωση του ρόλου του να ορίζει και να υπηρετεί αδιάλειπτα και ασυμβίβαστα το κοινό καλό.
Δεν υπήρχε σύγκρουση μεταξύ κυβέρνησης και πολιτών. Κυβέρνηση ήταν όλοι οι πολίτες. Η εξουσία ανήκε σε όλους. Δεν υπήρχαν κομματικές ιεραρχίες, αρχηγοί κομμάτων και διορισμένη Βουλή. Δεν ήταν η πολιτική κλειστό επάγγελμα για τους εκλεκτούς των μέσων ενημέρωσης, του οικονομικού κατεστημένου και της πολιτικής ελίτ, ούτε υπήρχαν επαγγελματίες πολιτικοί. H πολιτική δεν ήταν μέσο για εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων και η εξουσία μέσο για την αναπαραγωγή της. Δεν υπήρχαν οι νυκτερινές και φωτογραφικές τροπολογίες, oι στημένες ψηφοφορίες και οι αδιάλλακτες πλειοψηφίες. Ούτε αποσβεστικές προθεσμίες, ούτε νόμος περί ευθύνης (διάβαζε περί απαλλαγής) υπουργών, ούτε βουλευτική ασυλία.
Tότε ο καθένας, για μια μόνο μέρα και με κλήρωση μπορούσε να προεδρεύσει στην Eκκλησία του Δήμου, να γίνει μέλος της βουλής μόνο για ένα χρόνο και με κλήρωση αγορανόμος, μέλος του δικαστηρίου, δημόσιος υπάλληλος, πρόεδρος των πρυτάνεων , ταμίας και εισπράκτορας των χρεών. Πραγματικοί νομοθέτες ήταν οι πολίτες, που μπορούσαν να εισηγηθούν ένα νόμο στην Εκκλησία του Δήμου και να αναλάβουν και την ευθύνη για την πρωτοβουλία τους.
Υπήρχε όμως η ‘’γραφή παρανόμων’’ και ‘’η γραφή νόμου μη επιτήδειον θείναι’’ για όσους εισηγούνταν νόμους και αποφάσεις ενάντιες στο συμφέρον της πόλης.
Είχε τότε κατακτηθεί το ύψιστο δικαίωμα της ισηγορίας, το δικαίωμα δηλαδή του πιο ταπεινού πολίτη να λάβει το λόγο και να εναντιωθεί στην όποια εξουσία. Αυτό το δικαίωμα, συνδυασμένο με την αρετή της τόλμης να χρησιμοποιεί κάποιος το λόγο για να πει την αλήθεια, συγκροτεί την ύψιστη αρετή, που ονομάσθηκε παρρησία. Η παρρησία δεν είναι απλά, μια ειλικρινής εκφορά του λόγου. Απαιτεί τόλμη, την τόλμη να αποκαλύψεις μια απάτη να κάνεις μια γενναία αυτοκριτική να αντιταχθείς στο βολικό και χρήσιμο ψέμα. Αυτή η παρρησία είναι ο εχθρός του λαϊκισμού και της δημαγωγίας.
Δεν υπήρχαν τότε διορισμένες δικαστικές ηγεσίες, στημένες συνθέσεις, έξυπνες αναβολές, ύποπτες συναλλαγές, παραδικαστικά κυκλώματα. Η κλήρωση των δικαστών γινόταν από σώμα έξη χιλιάδων πολιτών το ίδιο πρωινό, για συγκεκριμένη κάθε φορά δίκη, με αδιάβλητη μηχανή κλήρωσης. Κανείς πολίτης ποτέ μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήξερε αν και ποιος θα γινόταν δικαστής, για ποια δίκη, με ποιον πρόεδρο και για μια μέρα μόνο. Ούτε διαβουλεύσεις γίνονταν μεταξύ των δικαστών, οι οποίοι αμέσως μετά τη διαδικασία πήγαιναν στις κάλπες και έριχναν τη ψήφο τους. Το Δικαστήριο λεγόταν Ηλιαία συμβολικά γιατί όλα γίνονταν υπό το φως, χωρίς καμία υποψία δωροδοκίας αλλά και κυριολεκτικά διότι το δικαστήριο αυτό ξεκίνησε τη λειτουργία του υπό το φως του ήλιου και συνεδρίαζε μέσα στην αγορά, στην καρδιά της πόλης.
Επρόκειτο για ένα κράτος πλήρως ταυτισμένο με την κοινωνία, με διαρκή το συλλογικό έλεγχο και την άμεση συμμετοχή όλων στη διαφύλαξη της δικαιοσύνης και της διαφάνειας, στην υπεράσπιση του κοινού καλού, με λογοδοσία αλλά και με εξοστρακισμό, την αποπομπή δηλαδή, καθενός που συγκέντρωνε μεγάλη εξουσία στο πρόσωπο του και ήταν κίνδυνος για το δημοκρατικό πολίτευμα.
Εκεί διαπλάστηκε η αριστεία, ως αγώνας συνεισφοράς σε μια δικαιότερη κοινωνία, παρακινώντας τον πολίτη όχι να είναι καλλίτερος από τον άλλο αλλά να είναι συνεχώς καλλίτερος από τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό απαιτούσε η δικαίωση του δημοκρατικού πολιτεύματος που βασιζόταν στη βούληση και την υπευθυνότητα των μελών του.
Δυστυχώς η δημοκρατία εκείνη, κατά την εύστοχη διαπίστωση ενός διακεκριμένου Ελληνιστή, απεβίωσε χωρίς απογόνους.
Η επαναθεμελίωση της δεν θα μπορούσε να επιχειρηθεί χωρίς μια νέα σεισάχθεια, σαν εκείνη που εφάρμοσε ο Σόλων, τη διαγραφή δηλαδή των χρεών που είχαν σκλαβώσει μεγάλο μέρος του Αθηναϊκού πληθυσμού, να θυσιάσει δηλαδή, τις απαιτήσεις των δανειστών χάριν της επιβίωσης των οφειλετών καθώς η οικονομική αυτή ανισότητα δεν μπορούσε να αποτελέσει βάση για τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ας ξαναδούμε σήμερα τη δική μας δημοκρατία όπου η δημοσιονομική πολιτική δεν ασκείται από το Κράτος, η χρηματοοικονομική εξουσία και οι εξωθεσμικοί μηχανισμοί έχουν υφαρπάξει την πολιτική εξουσία, η κρίση αποβαίνει σε όφελος του πλούτου, που ρέει συνεχώς σε λιγότερα χέρια, η λεηλασία του δημόσιου πλούτου αποστερεί τη χώρα από κάθε ελπίδα ανάταξης, η δέσμια των δανειστών κυβέρνηση εξουδετερώνει τα ελάχιστα υπολείμματα ριζοσπαστισμού με τον ευτελισμό των ιδεών και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, το κράτος δικαίου και το κοινωνικό κράτος έχουν απελπιστικά συρρικνωθεί και το άνθος της Ελληνικής νεολαίας έχει ξενιτευτεί.
Η πραγματική δημοκρατία είναι τελικά κάτι άπιαστο και μακρινό; Ίσως όχι. Προς το παρόν όμως, στο όνομα της, η κρίση μακραίνει και η εκμετάλλευση και η εξαθλίωση των ανθρώπων, βαθαίνει!

(21.11.2016)
Άρθρο του Λάμπρου Μίχου
Πηγή: Εφημερίδα "Δυτικά Νέα"  - www.westnews.gr
Read More »

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Προς υπεράσπιση των αυτονόητων: για το κύρος και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης



Με αφορμή τη δημοσιοποίηση προσωπικών επιστολών ανώτατου δικαστικού λειτουργού του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου επισημαίνει τα ακόλουθα:

Οι προσωπικές και ενδόμυχες στιγμές ενός προσώπου ανήκουν πλήρως στη σφαίρα της ιδιωτικότητάς του: στον χώρο δηλαδή της οικειότητας και της άνεσης του καθενός, στον οποίο δεν δικαιούται να εισβάλει κανένας. Οι εξομολογήσεις, οι ενδόμυχες σκέψεις και τα συναισθήματα ενός προσώπου δεν ενδιαφέρουν το κοινό, ακόμα και εάν πρόκειται για υψηλόβαθμο δικαστικό λειτουργό, και δεν σταθμίζονται με οποιοδήποτε δημόσιο συμφέρον. Το ίδιο ισχύει και για τις σκέψεις και τα συναισθήματα του κάθε πολίτη. Η παραβίαση, δια της δημοσίευσης, του σκληρού πυρήνα της ιδιωτικότητας μας καθιστά όλους «εκβιάσιμους» ανά πάσα στιγμή, χωρίς να χρειάζεται να προβαίνουμε σε καμία αξιόποινη ή αξιόμεμπτη συμπεριφορά. Η επιταγή για συμμόρφωση μέσω μιας αόρατης και διαρκούς απειλής διαπόμπευσης και εξευτελισμού, αρμόζει σε άλλες κοινωνίες, σε άλλες εποχές, σε άλλα καθεστώτα.

Δεύτερον, εάν πράγματι πρόκειται για προϊόντα υποκλοπών από την ΕΥΠ, χρειάζεται άμεσα να διερευνηθεί ποιος και για ποιο λόγο έδωσε την άδεια στην ΕΥΠ να παρακολουθεί το 2014 έναν υψηλόβαθμο δικαστικό. Ο εθισμός της κοινωνίας στην γενική παρακολούθηση και η αξιοποίηση νόμιμων ή παράνομων παρακολουθήσεων κατά το δοκούν, είναι αδιανόητη σε μια δημοκρατική κοινωνία.

Οι επίμαχες αποκαλύψεις δεν μπορούν παρά να ειδωθούν σε σχέση με το γενικότερο κλίμα που επικρατεί στην προσπάθεια επηρεασμού και υπονόμευσης της δικαιοσύνης. Υπενθυμίζουμε για ακόμα μια φορά, το αυτονόητο: ότι, προκειμένου να επιτελέσουν το έργο τους, οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης πρέπει να λειτουργούν ανεμπόδιστα, τόσο από τη νομοθετική και τη εκτελεστική λειτουργία όσο και από τα οικονομικά συμφέροντα. Αυτό για να επιτευχθεί θέλει θωράκιση και αυτοπροστασία και από το ίδιο το δικαστικό σώμα, ιδίως στη συγκυρία που διανύουμε που βάλλεται πανταχόθεν. Στον βαθμό που, ως εξουσία, λειτουργεί σωστά και αποτελεσματικά, η Δικαιοσύνη εδραιώνει και ενισχύει τη δημοκρατία. Στην αντίθετη περίπτωση, εξ αντικειμένου, την υπονομεύει.

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Βαλτετσίου 16,
10680, Αθήνα
Τηλ. / Φαξ : 2130264975
Email: info@hlhr.gr
www.hlhr.gr
Read More »

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Μια σύντομη αφήγηση δημοτικής φαντασίας


Γράφει ο Λάμπρος Μίχος

«Η Αγία Βαρβάρα του 2020, όπως με ανοιχτά τα μάτια την ονειρευτήκαμε και η εμπνευσμένη και δημιουργική προσπάθεια εκατοντάδων ανθρώπων την καταξίωσε, τώρα κοντανασαίνει και οπισθοπατεί. Ήτανε το λαμπερό άστρο της Αττικής και τώρα μοιάζει με πρόωρα γερασμένη και ρυτιδιασμένη κόρη.»

Έτσι μου την περιέγραψε ένας φίλος που έλειψε επτά χρόνια στον Καναδά και βρέθηκε μια βδομάδα καλοκαιριού στη γενέθλια πόλη του.

Περπατήσαμε μαζί μερικά βράδια στις άλλοτε ευωδιαστές ανθοστοιχίες των πεζόδρομων, των πλατειών και των αλσών. Ξεραμένο χώμα και χορταριασμένες τρύπες εκεί που έσφυζαν οι φουντωμένες ορτανσίες και οι κατακόκκινοι ιβίσκοι. Ξεστρατίσαμε πολλές φορές ν’ αποφύγουμε τους σωρούς τα σκουπίδια στους ξεχειλισμένους κάδους και τα χυμένα ανάκατα στους δρόμους και τα πεζοδρόμια.

Στην άλλοτε οργιαστική από δροσιά και μοσχοβολή περιοχή ΠΑΝΘΕΟΝ βρήκαμε λεηλατημένο τοπίο, δυσωδία και αποφορά, όπως και πολλά κεντρικά και απόμερα σημεία της πόλης.

Στην κεντρική πλατεία ακούγαμε τους χτύπους των βηματισμών μας, ξεκούρδιστους ήχους μιας πονεμένης μελωδίας.  Έρημο, άχαρο, σκοτεινό τοπίο.

«Ξένος τόπος, σχεδόν εχθρικός. Με φοβίζει…», μου είπε ο φίλος μου.

Δεν υπήρχε πλέον το καθαρό νερό των συντριβανιών, που τιναζόταν ψηλά και πάφλαζε καθώς έπεφτε στις λίμνες, για να τον αποσπάσω. Του είπα στέρεψε το νερό για να μην αναγκασθώ να του δείξω την πραγματική εικόνα.

Συνεχίσαμε προς το αγαπημένο μας  πρώτο δημοτικό.

Έφυγε, χωρίς να μάθει ότι η Αγία Βαρβάρα είναι κομμένη στη μέση, χωρίς συγκοινωνία, χωρίς πηδάλιο με όραμα και ευαισθησία, παραδομένη στην  αυθαιρεσία και στην αναρχία και για πολλά άλλα.

Με ρώτησε καθώς αποχαιρετιόμασταν. Εσείς τι κάνετε; Τ’ αφήνετε έτσι; Χάσατε την ορμή σας, τα όνειρά σας θάμπωσαν;

Όχι, του απάντησα σιγανά, καθώς απομακρυνόταν. Ίσως δεν άκουσε. Άλλωστε δεν ήταν απάντηση που αφορούσε εκείνον, αφορούσε εμένα. Εμάς...

Πηγή: www.westnews.gr

Read More »

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Λ. Μίχος: «Δεν έπαψα ποτέ να ασχολούμαι με την Αγία Βαρβάρα»



Στην εφημερίδα ΔΥΤΙΚΑ ΝΕΑ μίλησε ο πρώην Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας και πρώην βουλευτής Β' Αθήνας, Λάμπρος Μίχος.

Ο κ. Μίχος αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πόλη που ζει και αναπνέει μέχρι και σήμερα αφού όπως μας τόνισε, δεν σταμάτησε ούτε μια στιγμή να ασχολείται έστω και παρασκηνιακά με την Αγία Βαρβάρα.

Ο πρώην Δήμαρχος μίλησε για τη Δημοτική αρχή, την Αντιπολίτευση και για το αν θα συμμετάσχει στις επόμενες δημοτικές εκλογές.

- κ. Μίχο κατά την άποψή σας ποια είναι η σημερινή κατάσταση στην Αγία Βαρβάρα. Από τη στιγμή που σταματήσατε να είστε Δήμαρχος θεωρείται ότι είναι καλύτερη;
 

Έλεγα πάντα στους συνεργάτες μου στο δήμο, ότι μάθαμε τον κόσμο μας να είναι απαιτητικός και πλέον δεν θα αρκείται στα λιγότερα, θα τα θέλει όλα. Όλα, όσα απολαμβάνουν οι πολίτες στις σύγχρονες πόλεις. Εμείς του μάθαμε ότι αξίζει και τα δικαιούται όλα. Τα διεκδικήσαμε και τα κερδίσαμε μαζί του: Σύγχρονα δημοτικά κτίρια και υπηρεσίες, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, πλατείες, θέατρα, εικαστικά, κοινωνική οργάνωση, πολιτισμό…

Τώρα η πόλη κοντανασαίνει.

Ποια δημοτική αρχή μπορεί να αντέξει όντας κατώτερη από τις απατήσεις των δημοτών της, που εξακολουθούν να φωτίζονται από τις δημιουργικές αναμνήσεις του κοντινού παρελθόντος της;

Κύκλωνε η ματιά μας από το ΠΑΝΘΕΟΝ τη μαγευτική θέα της Αθήνας και χανότανε έως πέρα στη θάλασσα του Φαλήρου…

Τι άλλο να σας πω. Η σημερινή εικόνα της πόλης με προσβάλλει και με πληγώνει.




- Εγείρατε θέμα σχετικά με τα έργα του Μετρό που γίνονται στην πόλη. Θα θέλατε να μας αναφέρετε συνοπτικά το πρόβλημα;

Στο δήμο μας είχαν προγραμματισθεί δύο σταθμοί ΜΕΤΡΟ στη γραμμή από Εσταυρωμένο προς Πειραιά. Ο σταθμός Αγίας Μαρίνας παραδόθηκε και ήδη λειτουργεί. Ο άλλος σταθμός, με την ονομασία ‘’Αγία Βαρβάρα’’, βρίσκεται στο σημείο όπου χτυπά η εμπορική καρδιά της πόλης και με την έναρξη της κατασκευής του κόπηκε η κεντρική αρτηρία της πόλης στη μέση.

Ο μετροπόντικας μπήκε στη σήραγγα από ένα εργοτάξιο στην Αγία Βαρβάρα, πέρασε το σταθμό Αγία Βαρβάρα, πέρασε τον Κορυδαλλό και κάποτε θα φθάσει στον Πειραιά, με μεγάλη απ’ ότι φαίνεται καθυστέρηση. Τα μπάζα όμως από τη διάνοιξη της σήραγγας συνεχίζουν να βγαίνουν από το εργοτάξιο της Αγίας Βαρβάρας παρότι  η σύμβαση που υπογράφηκε με τον εργολάβο προβλέπει ότι μόλις ο μετροπόντικας περάσει τον Κορυδαλλό τα μπάζα θα βγαίνουν πλέον από τον Κορυδαλλό. Θα δινόταν έτσι η δυνατότητα να τελειώσει και να παραδοθεί ο σταθμός Αγία Βαρβάρα, να ανοίξει ο δρόμος και να ανασάνει η πόλη. Αν μείνουν τα πράγματα, ως έχουν, τα μπάζα θα συνεχίσουν να βγαίνουν από το εργοτάξιο της Αγίας Βαρβάρας ωσότου ο Μετροπόντικας καταλήξει στον Πειραιά και έως τότε η τρύπα θα χάσκει στο κέντρο της πόλης με σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις για την πόλη και τους ανθρώπους της. Ο Μετροπόντικας πέρασε από τον Κορυδαλλό τον Απρίλιο του 2015 και ενώ η δημοτική Αρχή της Αγίας Βαρβάρας γνωρίζει τους όρους της σύμβασης που προβλέπουν έξοδο των προϊόντων εκσκαφής από τον Κορυδαλλό, παραμένει απολύτως αδρανής.

Η ζημιά από την αυθαίρετη παράβαση των όρων της σύμβασης είναι προφανής και για το συνολικό έργο αλλά και για το δήμο μας και αναμφισβήτητη η επιβάρυνση που προκαλεί.

- Πως πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε πιο ενεργά με τα αυτοδιοικητικά της Αγίας Βαρβάρας; Πιστεύετε ότι η αντιπολίτευση είναι χαλαρή προς τη Δημοτική Αρχή;

Το μετρό αλλάζει εντελώς τη ζωή στην πόλη μας και η ωφέλεια που θα προκύψει από τη λειτουργία του είναι αναμφισβήτητη. Η αδικαιολόγητη όμως καθυστέρηση σε βάρος των επαγγελματιών και κατοίκων του δήμου μας από την ετσιθελική αγνόηση των όρων της σύμβασης και η ταυτόχρονη παθητικότητα και αμεριμνησία της δημοτικής αρχής δεν ήταν δυνατόν να με αφήσουν αδιάφορο.

Να υπογραμμίσω ότι η έξοδος του εργοταξίου, από όπου βγαίνουν τα προϊόντα εκσκαφής, βρίσκεται απέναντι από το σχολικό συγκρότημα της πόλης όπου φοιτούν πάνω από χίλια παιδιά. Τα φορτηγά μπαίνουν και βγαίνουν αδιάκοπα, κάθε λεπτό, με λάσπες, σκόνη,  θόρυβο και άπειρους κινδύνους.

Δεν έχω τίποτα με τους Κορυδαλλιώτες, εκείνοι καταφέρνουν να μην εφαρμόζεται η σύμβαση. Εμείς εξοπλισμένοι με τη σύμβαση και με συμμάχους την Αττικό Μετρό, τη νομιμότητα και το γενικό συμφέρον αδρανούμε.

Γι αυτό είπα, ότι θα γίνει αυτό που πρέπει, μπορεί δεν μπορεί, θέλει δεν θέλει ο κ. Δήμαρχος.

Και αυτή είναι η βούληση όλων των κατοίκων της πόλης.

Νομίζω ότι η φωνή αυτή ακούσθηκε από τους αρμόδιους και θα παύσει η επιβλαβής για το γενικότερο συμφέρον και η άδικη και υπέρμετρη για την πόλη μας επιβάρυνση αλλιώς οι αδρανούντες αρμόδιοι θα βρεθούν προ εκπλήξεως.

Δεν ήταν βέβαια το «μετρό» το πρώτο και μόνο ερέθισμα. Ήταν η αιτία που ξεχείλισε το ποτήρι.

Είχα προειδοποιήσει τη δημοτική αρχή, με φίλια πρόσωπα και είχα ενημερώσει σχετικά και την αντιπολίτευση.

Μόνο όμως ο κ. Βασιλάκος έθεσε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο και έκανε και δημόσια δήλωση. Όχι μόνο δεν πήρε απάντηση, αλλά λοιδορήθηκε κιόλας.

Πρέπει να σας πω, ότι και στη συμπολίτευση και στην αντιπολίτευση υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι αλλά είναι μάλλον αιφνιδιασμένοι από την πρωτοφανή αδράνεια της δημοτικής αρχής και οπωσδήποτε αμήχανοι.

Σε ότι με αφορά, δεν έπαψα ποτέ να ασχολούμαι με την Αγία Βαρβάρα και δεν έμεινα ποτέ μακριά από τους ανθρώπους της, τα προβλήματα και τις ανάγκες τους.

Θα μπορούσα σε πολλά θέματα να αναφερθώ, που με στενοχωρούσαν και με θύμωναν. Προτιμούσα να παρακολουθώ να μεγαλώνουν τα δένδρα που φυτέψαμε, να γεμίζουν ξένοιαστους ανθρώπους τα κέντρα λόγου και τέχνης που χτίσαμε, να προοδεύουν τα παιδιά που από μικρά τα φροντίσαμε…


- Κλείνοντας, θα θέλατε να μας πείτε αν θα δούμε τον Λάμπρο Μίχο να ασχολείται και πάλι ενεργά με τα θέματα του Δήμου και ενδεχομένως να συμμετάσχει και στις επόμενες εκλογές;
 

Έχω μια πολύ ισχυρή παρότρυνση από συνδημότες μου να επανέλθω, αλλά δεν είναι στις προθέσεις μου και μέχρι το τέλος θα προσπαθήσω να κινητοποιήσω νέους ανθρώπους να βγουν μπροστά. Πιστεύω στον επαρκή χρόνο που απομένει μέχρι τις επόμενες δημοτικές εκλογές να τα καταφέρω. Άλλωστε η προφανής ανεπάρκεια της παρούσας δημοτικής αρχής είναι επαρκής λόγος ενθάρρυνσης να το πράξουν.


Πηγή

Read More »

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Τι προβλέπει ο νέος εκλογικός νόμος



Απλή αναλογική με όριο εισόδου στη Βουλή το 3% προτείνει η κυβέρνηση. Διατηρούνται οι μεγάλες εκλογικές περιφέρειες. Διαβάστε τα τέσσερα άρθρα της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ και όσα πρέπει να γνωρίζετε.

Σε δημόσια διαβούλευση μέχρι την ερχόμενη Δευτέρα έθεσε η κυβέρνηση το σχέδιο του νέου εκλογικού νόμου. Σύμφωνα με το κείμενο που ανέβασε στη Διαύγεια το υπουργείο Εσωτερικών οι πολίτες θα αποκτούν δικαίωμα ψήφου από τα 17 και οι έδρες θα μοιράζονται στα κόμματα με βάση την απλή αναλογική. Παραμένει, όμως, το όριο του 3%.

Σε δημόσια διαβούλευση μέχρι την ερχόμενη Δευτέρα έθεσε η κυβέρνηση το σχέδιο του νέου εκλογικού νόμου. Σύμφωνα με το κείμενο που ανέβασε στη Διαύγεια το υπουργείο Εσωτερικών οι πολίτες θα αποκτούν δικαίωμα ψήφου από τα 17 και οι έδρες θα μοιράζονται στα κόμματα με βάση την απλή αναλογική. Παραμένει, όμως, το όριο του 3%.

Αναλογική Εκπροσώπηση των Πολιτικών Κομμάτων, Διεύρυνση του Δικαιώματος Εκλέγειν και άλλες Διατάξεις περί Εκλογής Βουλευτών

O Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Κουρουμπλής, θέτει από σήμερα Παρασκευή 1 Ιουλίου 2016 και ώρα 15:00 σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση το σχέδιο νόμου «ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΕΚΛΕΓΕΙΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΕΚΛΟΓΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ» και καλεί τους κοινωνικούς εταίρους και κάθε ενδιαφερόμενο να συμμετάσχουν καταθέτοντας προτάσεις, προκειμένου να βελτιωθούν οι διατάξεις του νομοσχεδίου. Η διαβούλευση θα διαρκέσει μέχρι την Δευτέρα 4 Ιουλίου 2016 και ώρα 20:00.

Άρθρο 01 – Ηλικία κτήσης δικαιώματος εκλέγειν

Η παράγραφος 1 του άρθρου 4 του π.δ. 26/2012 (ΦΕΚ Α’ 57) «Κωδικοποίηση σ’ ενιαίο κείμενο των διατάξεων της νομοθεσίας για την εκλογή βουλευτών» αντικαθίσταται ως εξής:
«1. Το δικαίωμα του εκλέγειν έχουν οι πολίτες Έλληνες και Ελληνίδες που συμπλήρωσαν το δέκατο έβδομο έτος της ηλικίας τους.»

Άρθρο 02 – Καθιέρωση της αναλογικής εκπροσώπησης των κομμάτων

1. Η παράγραφος 1 του άρθρου 6 του ν. 3231/2004 (Α’ 45), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του ν. 3636/2008 (A’ 11) και κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 99 παρ. 2 του π.δ. 26/2012 (A’ 57), αντικαθίσταται ως εξής :
«1. Για τον καθορισμό των εδρών που δικαιούται κάθε εκλογικός σχηματισμός, το σύνολο των ψήφων που συγκέντρωσε στην Επικράτεια πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό 300. Το γινόμενο τους διαιρείται με το άθροισμα των έγκυρων ψηφοδελτίων που συγκέντρωσαν στην Επικράτεια όσοι σχηματισμοί συμμετέχουν στην κατανομή των εδρών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5. Οι έδρες που δικαιούται κάθε σχηματισμός στην Επικράτεια είναι το ακέραιο μέρος του πηλίκου της διαίρεσης.
Αν το άθροισμα των ως άνω ακέραιων μερών των πηλίκων υπολείπεται του αριθμού 300, τότε παραχωρείται, κατά σειρά, ανά μία έδρα και ως τη συμπλήρωση αυτού του αριθμού στους σχηματισμούς, των οποίων τα πηλίκα εμφανίζουν τα μεγαλύτερα δεκαδικά υπόλοιπα.»

2. Οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 6 του ν. 3231/2004 (Α’ 45), όπως τροποποιήθηκαν με το άρθρο 1 του ν. 3636/2008 (A’ 11)και κωδικοποιήθηκαν στο άρθρο 99 παρ. 3 και 4, αντίστοιχα, του π.δ. 26/2012 (A’ 57), καταργούνται.

3. α) Ο τίτλος του άρθρου 8 του ν. 3231/2004 (Α’ 45), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 του ν. 3636/2008 (A’ 11),αντικαθίσταται ως εξής :
«Κατανομή εδρών στις εκλογικές περιφέρειες»
β) Αντιστοίχως, ο τίτλος του άρθρου 100 του π.δ. 26/2012 (Α’ 57)αντικαθίσταται ως εξής :
«Κατανομή εδρών επικρατείας – Κατανομή εδρών στις εκλογικές περιφέρειες»

4. α) Η παράγραφος 4 του άρθρου 8 του ν. 3231/2004 (Α’ 45), όπως κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 100 παρ. 7 του π.δ. 26/2012 (Α’57), αντικαθίσταται ως εξής :
«4. Τυχόν αδιάθετες έδρες διεδρικών και τριεδρικών εκλογικών περιφερειών διατίθενται, κατά σειρά και ανά μία, στον εκλογικό σχηματισμό που εμφανίζει σε καθεμία από αυτές τα μεγαλύτερα αχρησιμοποίητα υπόλοιπα ψήφων.
Εάν σε κάποιο εκλογικό σχηματισμό διατεθούν συνολικά περισσότερες έδρες από όσες δικαιούται, σύμφωνα με το άρθρο 6 του παρόντος νόμου, οι πλεονάζουσες αφαιρούνται, ανά μια, από τις τριεδρικές περιφέρειες και αν υπάρξει ανάγκη από τις διεδρικές, στις οποίες ο συνδυασμός αυτός κατέλαβε έδρα, σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, εμφανίζοντας τα μικρότερα αχρησιμοποίητα υπόλοιπα ψήφων.»

β) Το πρώτο και δεύτερο εδάφιο της παρ. 5 του άρθρου 8 του ν. 3231/2004 (Α’ 45), όπως κωδικοποιήθηκαν στο άρθρο 100 παρ. 8 του π.δ. 26/2012 (Α’57), αντικαθίστανται ως εξής :
«5. Οι εκλογικές περιφέρειες που εξακολουθούν να έχουν αδιάθετες έδρες διατάσσονται κατά φθίνoυσα σειρά, με βάση τα μετά την εφαρμογή της προηγούμενης παραγράφου εναπομείναντα αχρησιμοποίητα υπόλοιπα ψήφων του εκλογικού σχηματισμού με το μικρότερο αριθμό εγκύρων ψηφοδελτίων στην επικράτεια που δικαιούται έδρα σύμφωνα με το άρθρο 5. Στον εκλογικό αυτό σχηματισμό παραχωρείται ανά μία έδρα από καθεμία από αυτές τις εκλογικές περιφέρειες και ως τη συμπλήρωση του αριθμού των εδρών που αυτός δικαιούται, σύμφωνα με το άρθρο 6.»

Άρθρο 03 – Καταργούμενες διατάξεις

Από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου καταργούνται οι διατάξεις των άρθρων 1 και 2 του ν. 3636/2008 (Α’ 11), καθώς και κάθε γενική ή ειδική διάταξη που είναι αντίθετη με τις διατάξεις του παρόντος ή ρυθμίζει τα θέματα αυτά με άλλον τρόπο.

Άρθρο 04 – Έναρξη ισχύος

Η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ειδικά η ισχύς των άρθρων 2 και 3 αρχίζει από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, των ανωτέρω άρθρων εφαρμοζομένων από τις αμέσως επόμενες γενικές βουλευτικές εκλογές, οποτεδήποτε και αν αυτές διεξαχθούν, τηρουμένων των προϋποθέσεων της παραγράφου 1 του άρθρου 54 του Συντάγματος, ήτοι της υπερψήφισης του παρόντος άρθρου από την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών.


Εδώ γίνεται η δημίσια διαβούλευση: http://www.opengov.gr/ypes/?p=3912
Read More »

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Τσίπρας: Ο «μικρός» που θέλει να γίνει αυτοκράτορας


Ξεκινώντας από μια ταράτσα στη Θράκη πριν από δέκα χρόνια έφτασε να σχεδιάζει τη μετάλλαξη του πολιτεύματος και τη μονιμοποίηση της Αριστεράς στην εξουσία.

Του Παύλου Παπαδόπουλου (δημοσιογράφος του ΒΗΜΑτος)

«Θα τους ταράξω στις εκλογές και στα δημοψηφίσματα όπως έκανε ο Τσάβες» είπε ο Ελλην Ηγεμών («Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης» τον έχουν αποκαλέσει ορισμένοι υπερόπτες αντίπαλοί του...). Η εκμυστήρευση έγινε πολύ πριν από το δημοψήφισμα του Brexit, πριν ακόμη και από το ελληνικό δημοψήφισμα, στην αρχή της πρωθυπουργίας του, σε έναν εξ απορρήτων συνομιλητή του. «Να προσέξεις γιατί άλλο είναι τα σώβρακα και άλλο οι γραβάτες...» ήταν η απάντηση που εισέπραξε. Ο συνομιλητής του εκκολαπτόμενου εξουσιαστή ήθελε με αυτή την παραστατική παρομοίωση να μεταδώσει το μήνυμα ότι ο «τσαβισμός» δύσκολα εισάγεται αυτούσιος από τη Βενεζουέλα στην Ελλάδα. Ο γελαστός ηγεμών όμως, ακολουθώντας το παράδειγμα του καθεστώτος Τσάβες (και Μαδούρο...), δεν γνωρίζει από γραβάτες και έτσι μάλλον δεν πτοείται από τέτοιες προειδοποιήσεις. Περίπου την ίδια εποχή που έγινε αυτός ο διάλογος εξελισσόταν η διαπραγμάτευση-περίγελος με βάση τη θεωρία της σύγκρουσης της χώρας με τον τοίχο (!), την οποία είχε αναπτύξει μια... ελληνική θεότητα των «ψυχιατρικών οικονομικών» που το επώνυμό της περιέχει (ίσως όχι τυχαία...) σαφή αναφορά στην ύπαρξη των UFO.

Καθώς λοιπόν τον χειμώνα και την άνοιξη του 2015 προχωρούσε η συσσώρευση εθνικής ζημίας (σύμφωνα με την πρόσφατη εκτίμηση Ρέγκλινγκ...) ύψους 100 δισεκατομμυρίων ευρώ από την εξαέρωση των συσσωρευμένων θυσιών πέντε ετών και τη διαγραφή των προσδοκώμενων κερδών των δύο επόμενων (δηλαδή μιλάμε για 10.000 ευρώ για κάθε πολίτη...), ο νεοφώτιστος ηγέτης, στο περιθώριο μιας σύσκεψης στο γραφείο του, ευρισκόμενος σε εξουσιαστική αταραξία, εκμυστηρεύθηκε σε κορυφαίο υπουργό του.

- Εχω μια ιδέα που θέλω να συζητήσουμε.

- Πείτε μου, κύριε Πρόεδρε.

- Θα μπορούσαμε να ξαναγράψουμε ολόκληρο το Σύνταγμα από την αρχή;

- Αυτό δεν γίνεται. Δεν μπορεί να το κάνει η Βουλή. Υπάρχουν κανόνες μέσα στο ίδιο το Σύνταγμα που υπαγορεύουν με αυστηρότητα την αναθεώρησή του...

- Το ξέρω... Αλλά δεν θα ήταν γοητευτικό αν το κάναμε;

Πόσο «γοητευτικό» είναι μια χώρα να διακινδυνεύει εθνική καταστροφή και διάλυση των θεμελίων της οικονομίας της στο όνομα μιας ανύπαρκτης και προσχηματικής διαπραγμάτευσης και ο επικεφαλής της να αναζητεί «πατέντες» για να κάνει bypass στον Κοινοβουλευτισμό και να προκαλέσει μετάλλαξη στο θεμέλιο της Δημοκρατίας, δηλαδή το Σύνταγμα; Και με ποιον σκοπό; Πρόκειται απλώς για ένα αφελές παίγνιο ή για το ψυχρό (αλλά και βαθιά παράδοξο) σχέδιο εδραίωσης μιας μονολιθικής εξουσίας σε μια χώρα που μέσα στο επόμενο έτος θα έχανε ό,τι είχε απομείνει από την κυριαρχία της επί των εσόδων, των δαπανών, των συνόρων και της περιουσίας της;

Εκείνοι που παρακολουθούν και αφουγκράζονται συστηματικά, σιωπηλά και υπομονετικά τις δράσεις και τα λόγια που αντηχούν στο φθαρμένο, αλλά καλογυαλισμένο παρκέ και στα διπλά τζάμια του Μεγάρου της εξουσίας, διαβεβαιώνουν πως έχουν από σήμερα την απάντηση. Αλλά, προτού την αποκαλύψουμε, ας κάνουμε μια χρήσιμη αναδρομή στο παρελθόν.

Το Ναυτικό και η γραβάτα
Ολα ξεκίνησαν πριν από 20 χρόνια, όταν ένας πρώην κομμουνιστής νεολαίος με πίστη στον εαυτό του μεγαλύτερη από την πίστη του στον κομμουνισμό αποδέχθηκε την πρόσκληση κόμματος της ανανεωτικής Αριστεράς. Ηταν ένας ταλαντούχος πρόεδρος δεκαπενταμελούς που διέπρεψε στις σχολικές καταλήψεις του 1991 και ίδρυσε λίγο αργότερα τη δική του φοιτητική παράταξη, ένα πολιτικό start up που προκάλεσε «σεισμό» στο Πολυτεχνείο εξασφαλίζοντας ποσοστά άνω του 20%. Ποιος λοιπόν θα ήταν καλύτερος για επικεφαλής της Νεολαίας αυτού του αριστερού κόμματος που είχε μόλις κατορθώσει, στις εκλογές του 1996, να επιστρέψει στη Βουλή; Στη Νεολαία επήλθε η «ζύμωση» του νεολαίου με τον «άλλο κόσμο» που ήταν «εφικτός» και τις πρωτοβουλίες κατά της παγκοσμιοποίησης. Είχε προηγηθεί η ευμενής μετάταξη του νεολαίου στο Ναυτικό για την οποία φρόντισε το «σύστημα» ενός υπουργού Αμυνας-θρύλου του ΠαΣοΚ έπειτα από αίτημα των επικεφαλής του μικρού κόμματος.

Ως ναύτης, το κομματικό στέλεχος, που αρνήθηκε να γίνει «επαγγελματικό στέλεχος» (αρνήθηκε δηλαδή να πληρώνεται από το κόμμα διότι εργαζόταν ως πολιτικός μηχανικός), ήταν υποχρεωμένο να φορά συνεχώς γραβάτες. Οι φωτογραφίες με γραβάτα από τη θητεία στο Ναυτικό εξαφανίστηκαν αργότερα (και αν εμφανιστούν τώρα ίσως να σβηστεί η γραβάτα κατά το πρότυπο της σταλινικής επεξεργασίας του παρελθόντος).

Ο νεαρός αριστερός αστήρ ξεχώρισε γιατί δεν χαρακτηριζόταν ούτε από το βαρύ ύφος του απόμακρου διανοουμένου (που άλλωστε δεν ήταν), ούτε από την εικόνα του κακοντυμένου και απεριποίητου καπνιστή ουσιών. Πηγαία καλοσύνη, σχολικό χιούμορ, χαρά της ζωής, όχι άγχος, επώνυμα πόλο, τζελ στα μαλλιά και ποτά στα Εξάρχεια με τους κολλητούς. Επιτέλους ένα «κανονικό» παιδί ανάμεσα στα «φρικιά των κινημάτων», ένας αριστερός με εικόνα μέλους της ΠΑΣΠ (της φοιτητικής οργάνωσης του ΠαΣοΚ). Στις εσωκομματικές εκλογές του 2004 για τη διαδοχή στην προεδρία του κόμματος ο γελαστός νέος υποστήριξε τον εκλιπόντα σήμερα υποψήφιο των ανανεωτικών και όχι τον επί χρόνια ευρωβουλευτή υποψήφιο του «αριστερού ρεύματος», ο οποίος κέρδισε. Ο οξυδερκής νέος πρόεδρος όμως κάλεσε αμέσως στο γραφείο του τον νεολαίο της άλλης πλευράς.

- Θα έρθεις μαζί μου. Θα δουλέψουμε μαζί.

- Μα εγώ δεν σε υποστήριξα στις εκλογές.

- Δεν με νοιάζει. Με εσένα θέλω να ξαναχτίσω το κόμμα. Ολοι οι άλλοι είναι πεθαμένοι.

Η «υιοθεσία» και η «πατροκτονία»
Ανάμεσα στους «πεθαμένους» ήταν και όσοι σε δέκα χρόνια θα «ανασταίνονταν» ως πρωτοκλασάτοι υπουργοί του πρώην νεολαίου. Διότι ο νεολαίος είχε και διατηρεί το ταλέντο να «τζογάρει» επάνω στα συναισθήματα όλων και να ελίσσεται υποδειγματικά μεταξύ «ζωντανών» και «πεθαμένων», χωρίς διακρίσεις. Ασύγκριτη είναι επίσης η ικανότητά του να δημιουργεί «πατροθεσίες», να τοποθετεί δηλαδή στον ρόλο του πατέρα πολιτικούς, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, ιερωμένους και τεχνοκράτες πολύ μεγαλύτερης ηλικίας από τον ίδιο. Να τον υιοθετούν εθελοντικά, να τον αντιμετωπίζουν σαν παιδί τους, να θέλουν να τον προστατεύουν. Δεν είναι η πειθώ των πολιτικών θέσεων. Είναι ο καλοδουλεμένος συνδυασμός μιας ανυπόκριτης συστολής με μια εφηβική επιπολαιότητα. Ιδίως στις ηλικίες μεταξύ 55-75 η επιτυχία του είναι εντυπωσιακή. Οι «πατέρες του μικρού» νομίζουν ότι αποφασίζουν μόνοι τους να τον «υιοθετήσουν», αλλά είναι ο ίδιος που έντεχνα τους το καλλιεργεί για να εξασφαλίζει την υποστήριξή τους. Και τα παραδείγματα είναι πολλά, αφού ακόμη και πρώην πρωθυπουργός της αντίπαλης παράταξης τον αποκαλεί στοργικά «ο μικρός» και σχεδόν καθημερινά ασχολείται μαζί του θέλοντας να μαθαίνει τι κάνει. Ισως βέβαια αυτό να συμβαίνει επειδή χρειάζεται μια νέα νίκη του «μικρού» για να εξασφαλίσει την πολιτική εξαφάνιση του νυν προέδρου του συντηρητικού κόμματος που θεωρεί ιδιοκτησία του.

Ορισμένοι επιφανείς συντηρητικοί πολιτειακοί παράγοντες φτάνουν ακόμη και σε γονυκλισίες προκειμένου να εισακουστούν οι προσευχές τους και να προσέχει ο Θεός τον άθεο «μικρό». Ολοι οι «πατέρες» νομίζουν ότι τον ελέγχουν, ότι είναι το «δικό τους» παιδί και ενοχλούνται πολύ όταν εντοπίζουν έκπληκτοι άλλους «πατεράδες» να κυκλοφορούν στους διαδρόμους της εξουσίας και να αλληλοκοιτάζονται με καχυποψία. Πολύ λίγοι διαισθάνονται τον ψυχρό εκτελεστή πίσω από το αξιαγάπητο και ευαίσθητο προσωπείο. Ηδη το 2006 ο «ιδανικός υιός», που δεν είχε φτάσει ακόμη στην ηλικία του Ιησού, αξιοποιήθηκε από τον αριστερό πρόεδρο και νέο μέντορά του ως υποψήφιος για τον δήμο της πρωτεύουσας. Ο «πατήρ πρόεδρος» του τηλεφώνησε ένα καλοκαιρινό πρωινό, αλλά το κινητό του «μικρού» δεν «έπιανε» καλά.

- Πού είσαι;

- Σε μια ταράτσα οικοδομής στη Θράκη.

- Ελα στο γραφείο μου. Θα σε ανακοινώσω υποψήφιο δήμαρχο της πρωτεύουσας.

(γελώντας) - Εμένα με ρώτησες;

- Δεν χρειάζεται να σε ρωτήσω.

Πράγματι, δεν χρειαζόταν να τον ρωτήσει. Ο «υιός» δεν έχασε την ευκαιρία. Ο «πατήρ» δεν ήταν τόσο άδολος. Υπό το πρόσχημα της «ανανέωσης» ήθελε να παραμερίσει άλλους εσωκομματικούς αντιπάλους του που διεκδικούσαν το χρίσμα. Και το πέτυχε, ενώ η εκλογική επιτυχία του «θετού υιού» (απέσπασε πάνω από 10%) άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο. Μετρ στις ασκήσεις επί χάρτου (αλλά όχι στη γνώση της ετερογονίας των σκοπών...) ο τότε «πατήρ» εφηύρε ένα ομοσπονδιακό μοντέλο που θα εξίσωνε και θα συνένωνε το κόμμα του με όλα τα ριζοσπαστικά «κινήματα» της Αριστεράς.

Πρόσφερε λοιπόν τη δική του θέση, τη θέση του κομματικού προέδρου, στον ευνοούμενο «υιό» και μετακινήθηκε ο ίδιος στον μεγάλο ομοσπονδιακό θρόνο. Η πατροκτονία δεν άργησε να ακολουθήσει, αφού ο «υιός» αποσπώντας τα «κλειδιά» του μοναδικού κοινοβουλευτικού κόμματος μέσα στο ομοσπονδιακό μόρφωμα (και ως «κλειδιά» εννοούμε την κρατική επιχορήγηση, τις κομματικές δομές και τις προνομίες της κοινοβουλευτικής συμμετοχής...) απομόνωσε τον μεσόκοπο μέντορα από όλους τους συμμάχους του και, χωρίς ποτέ να κάνει κάτι ανάρμοστο, απλώς τον άφησε να ηττηθεί μόνος του, από τον ίδιο του τον εαυτό, από τις οργισμένες αντιδράσεις του εξαιτίας της αντιλαμβανόμενης «προδοσίας» που υπέστη.

Οι λεγόμενες «συνιστώσες», οι οποίες οσμίζονταν τη μετατόπιση της ισχύος μέσα στο μικροσκοπικό αριστερό βασίλειο, συνέπραξαν στην «πατροκτονία» του 2008-2009, για να απομονωθούν και αυτές λίγα χρόνια αργότερα, να εκτοπιστούν και να αφομοιωθούν στο νέο «όλον». Ο νέος πρόεδρος, στην ηλικία των 40 (η οποία στη γεροντοκρατούμενη Ελλάδα θεωρείται ηλικία εφήβου), ήταν πλέον έτοιμος για τη μεγαλύτερη κατάληψη της ζωής του, αυτήν του Μεγάρου της εξουσίας.

Υπό το βλέμμα του Αντενάουερ
Βερολίνο, Δεκέμβριος 2014: Ηταν ένας από τους πιο συννεφιασμένους μήνες για τη γερμανική πρωτεύουσα. Μια εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα του 2014 η γερμανίδα καγκελάριος γνωρίζει ότι το Κοινοβούλιο του «απροσάρμοστου εταίρου» της ευρωζώνης δεν θα κατορθώσει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θα προκληθούν εκλογές που θα τις κερδίσει ο... «μικρός πρίγκιπας» της Αριστεράς. Μελετά τον σχετικό φάκελο επάνω στο μεγάλο παραλληλόγραμμο τραπέζι του γραφείου της, εκεί που προτιμά να εργάζεται, υπό το βλέμμα του Κόνραντ Αντενάουερ αριστερά της, σε ένα πορτρέτο που φιλοτέχνησε ο Οσκαρ Κοκόσκα μια ανοιξιάτικη ημέρα του 1966 στη Villa Collina της λίμνης Κόμο, τόπο διακοπών του Αντενάουερ. Εκείνη τη συννεφιασμένη και βροχερή ημέρα έχει επισκεφθεί ανεπίσημα την Καγκελαρία μια προσωπικότητα με σημαίνουσα παρουσία στα κυβερνητικά δρώμενα του ευρωπαίου εταίρου, ιδίως μεταξύ 2009-2011, ο οποίος παράλληλα επικοινωνούσε μυστικά με τους νεοφώτιστους αριστερούς. Η κυρία Μέρκελ συνομίλησε για λίγο μαζί του.

- Εσείς τι πιστεύετε; Ο επόμενος νεαρός ηγέτης σας θα χτυπήσει τη διαπλοκή;

- Μπορεί να επιτύχει θετικά αποτελέσματα σε πολλούς τομείς.

- Εμείς θα βοηθήσουμε τη χώρα σας. Δεν μπορούμε όμως να απομακρυνθούμε από το υφιστάμενο πλαίσιο.

Το μήνυμα της καγκελαρίου μεταφέρθηκε στον παραλήπτη, αλλά αγνοήθηκε. Ισως γιατί ο «μικρός» πίστευε ότι θα εγκλωβίσει την Ευρώπη σε ατέρμονες διαβουλεύσεις σαν αυτές που συνηθίζονται στο κόμμα του. Ισως γιατί υπολόγιζε ότι θα «υιοθετηθεί» από ηγέτες εκτός Ευρώπης και θα πλεύσει σε «νέες θάλασσες», όπως δήλωσε στις 19 Ιουνίου 2015 στην Αγία Πετρούπολη. Μέσα σε εκείνους τους μήνες η υπομονετική γερμανίδα πολιτικός ολοκλήρωσε τις δικές της διαβουλεύσεις με τον υποψήφιο κηδεμόνα του «μικρού», ο οποίος τον εγκατέλειψε στα στοργικά χέρια της. Σαν άτεγκτη παιδαγωγός τον τιμώρησε και του επέβαλε... «να διαβάσει όλα τα μαθήματά του». Η συμμόρφωση δεν ήρθε σύντομα. Ακολούθησαν άλλοι δέκα μήνες παρελκυστικής και προσχηματικής «διαπραγμάτευσης» για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων, μια που ένα νέο δημοψήφισμα, αυτή τη φορά για το Grexit, δεν έφυγε από το μυαλό του ευρωπαίου «τσαβίστα».

Και εκεί που δεν ήξερε τι να κάνει για να ανατινάξει την ετοιμόρροπη συμφωνία, ένα «βαλιτσάκι» παρακολουθήσεων, ως από μηχανής θεός στην τραγωδία, εμφανίστηκε έξω από ξενοδοχείο διεθνούς αλυσίδας και άρχισε να καταγράφει από μόνο του (!) τις συνομιλίες των στελεχών του ΔΝΤ. Σύμφωνα με μια εκμυστήρευση, δύο πρόσωπα με πλούσια δημοσιογραφική εμπειρία παρέλαβαν το ευαίσθητο «υλικό» και ταξίδευσαν στο Λονδίνο για να το παραδώσουν «χέρι με χέρι» σε άνθρωπο των wikileaks.

Η δημοσιοποίηση των διαλόγων λίγο έλειψε να προκαλέσει νέους κραδασμούς στις σχέσεις της Ελλάδας με τη Δύση. Ομως οι γνωρίζοντες επιμένουν ότι το ΔΝΤ ήδη γνώριζε πως τα στελέχη του παρακολουθούνταν και είχε προετοιμάσει έναν έξυπνο ελιγμό. Δεν ήταν η μοναδική πρόνοια των μεγάλων δυνάμεων, που παραμένουν πάντοτε ενεργές στην Ελλάδα. Εγκυρες διπλωματικές πηγές ομονοούν στην εκτίμηση ότι το ΝΑΤΟ, που βρίσκεται σε αυξημένη επιφυλακή μετά τις αιφνιδιαστικές πρωτοβουλίες της Ρωσίας στην Ουκρανία και στη Συρία, άρπαξε την ευκαιρία της προσφυγικής κρίσης για να επισφραγίσει ότι το Αιγαίο είναι αδιαμφισβήτητος «νατοϊκός χώρος». Σημειώνουν επίσης και το γεγονός ότι ο νέος πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα θα είναι ο κ. Τζέφρι Πάιατ. Ερχεται απευθείας από το Κίεβο όπου είχε τοποθετηθεί για να συμβάλει στην αποδυνάμωση της ρωσικής επιρροής στην Ουκρανία. Προφανώς το State Department έκρινε ότι η εμπειρία του είναι χρήσιμη για τη χώρα μας. Και ίσως δεν είναι τυχαίο που οι ζωηρές κυβερνητικές φαντασιώσεις για ένα νέο δημοψήφισμα για τη δραχμή τερματίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την επίσκεψη στην Αθήνα του αμερικανού υφυπουργού Οικονομικών κ. Νέιθαν Σιτς στις 11 Μαΐου. Μάλλον οι πανεπόπτες Αμερικανοί, γνώστες της πολυπραγμοσύνης των αριστερών Ηρακλειδών, μπόρεσαν να είναι περισσότερο «πειστικοί» από τον απότομο κ. Σόιμπλε που εκείνες τις ημέρες δήλωνε μονότονα ότι η Ελλάδα, αν θέλει, μπορεί να ανακτήσει το νόμισμά της.

Το «συμβουλευτικό» δημοψήφισμα
Αποτυγχάνοντας (προς το παρόν...) να αλλάξει νόμισμα, ο «μικρός» ανέσυρε το μυστικό σχέδιο μετάλλαξης του πολιτεύματος σε τέσσερα βήματα.

Πρώτον: Τουλάχιστον πενήντα βουλευτές προτείνουν αναθεώρηση του Συντάγματος. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία προτείνει (μεταξύ άλλων) αναθεώρηση του τρόπου εκλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης και του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η αριστερή «πρεμούρα» για την αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών μάλλον έχει υποχωρήσει αφού πολλοί υπουργοί έχουν προλάβει να συσσωρεύσουν πολλές... «ευθύνες». Δεν ισχύει το ίδιο για την επιβολή της απλής αναλογικής αφού υπολογίζεται ότι μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί στο διηνεκές η αριστερή παραμονή στην... Κόλαση της εξουσίας (και φυσικά η απαραίτητη ακυβερνησία).

Δεύτερον: Ολες οι παραπάνω ευρεσιτεχνίες (και ό,τι άλλο σκεφτούν την τελευταία στιγμή...) θα μετατραπούν σε ένα ωραίο «συνταγματικό μπουκέτο» και θα τεθούν σε «συμβουλευτικό δημοψήφισμα» που θα προκηρυχθεί με το ακαταμάχητο πρόσχημα της «εξυγίανσης της δημόσιας ζωής».

Τρίτον: Οι κήρυκες της εξυγίανσης κερδίζουν το δημοψήφισμα και αξιοποιούν τη δυναμική της νίκης για να ψηφιστεί η απλή αναλογική με πάνω από 200 βουλευτές (προκειμένου να εφαρμοστεί αμέσως). Μέσα σε λίγες ημέρες προκηρύσσουν εκλογές απέναντι σε μια ηττημένη αντιπολίτευση του «παλιού» και της «διαπλοκής» που αντιστέκεται στην «αλλαγή». Αλλωστε, ο Τσάβες αλλά και ο Ντε Γκωλ ήξεραν ότι τα δημοψηφίσματα αναδιατάσσουν τις πολιτικές ισορροπίες και γίνονται καταλύτες για να εξασφαλιστεί αμέσως μετά μια νέα νίκη σε εκλογές.

Τέταρτον: Η νέα Βουλή αναθεωρεί το Σύνταγμα στο πλαίσιο του «συμβουλευτικού δημοψηφίσματος», θεσμοθετεί την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό και ανοίγει τον δρόμο για μια «α λα γαλλικά» διακυβέρνηση όπου ο «μικρός» θα μπορεί να εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να κυβερνά με τα κόμματα ως προεδρικές μαριονέτες. Το σύστημα που δεν τόλμησε να θεσμοθετήσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για τον εαυτό του το 1975 (ίσως γιατί θύμιζε Παλάτι...) ορέγονται τώρα οι «μικροί» αριστεροί. Δεν μπορεί να προβλεφθεί αν το σχέδιο αυτό θα εφαρμοστεί ή θα εγκαταλειφθεί στη μέση. Αυτό είναι όμως το «όνειρο καλοκαιρινής (και φθινοπωρινής) νυκτός» ενός «μικρού» με την ανομολόγητη φιλοδοξία να γίνει ο μεγαλύτερος όλων.

Μεγαλεία
Το σύστημα που δεν τόλμησε να θεσμοθετήσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για τον εαυτό του το 1975 (ίσως γιατί θύμιζε Παλάτι...) ορέγονται τώρα οι «μικροί» αριστεροί.

Οι «θαυμαστές»
Ορισμένοι επιφανείς συντηρητικοί πολιτειακοί παράγοντες φτάνουν ακόμη και σε γονυκλισίες προκειμένου να εισακουστούν οι προσευχές τους και να προσέχει ο Θεός τον άθεο «μικρό». Ολοι οι «πατέρες» νομίζουν ότι τον ελέγχουν, ότι είναι το «δικό τους» παιδί και ενοχλούνται πολύ όταν εντοπίζουν έκπληκτοι άλλους «πατεράδες» να κυκλοφορούν στους διαδρόμους της εξουσίας και να αλληλοκοιτάζονται με καχυποψία. Πολύ λίγοι διαισθάνονται τον ψυχρό εκτελεστή πίσω από το αξιαγάπητο και ευαίσθητο προσωπείο.

Του Παύλου Παπαδόπουλου
Πηγή: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=810626
Read More »